آرامگاه در ماهان
بدون نظر
یکی از برجستهترین دیدنی های استان کرمان، آرامگاه شاه نعمت الله ولی محسوب میشود. این مجموعه تاریخی به مرور زمان شکل گرفته است و ویژگیهای معماری از دورههای تاریخی مختلف را به نمایش میگذارد. همچنین جو آرامشبخش و روحانی آن، بر هر بازدیدکنندهای تاثیری شگرف مینهد. شاه نعمت الله ولی با توجه به طریقت جدیدی که در تصوف ایجاد کرد، از اقطاب صوفیان به شمار میرود. ایشان موسس سلسله نعمت اللهی در تصوف است. از ویژگیهای طریقت شاه نعمت الله ولی که منجر به تفاوت سلوک او با سایر صوفیان میشود، یکی فرهنگ کار است و دیگری ارادت به ائمه اطهار بود. برخلاف بسیاری از طریقتهای تصوف که گوشهنشینی و دوری از خلق را زمینهساز رشد و تکامل میدانند، شاه نعمت الله ولی همواره حضور در اجتماع و خدمت به خلق را بهمنظور تصفیه دل توصیه میکرد. خودش نیز با توجه به علاقهای که به زراعت داشت، از این طریق امرار معاش میکرد. بارزترین اثر وی در کنار آثار متعدد عرفانی به نثر، دیوان شعری است مشتمل بر قصاید، غزلیات، مثنویات، دوبیتیها و... که در حدود ۱۵۰۰۰ بیت دارد. از دیگر آثار ارزنده وی شرح کتاب عرفانی «لمعات» اثر فخرالدین ابراهیم عراقی است. البته آن دسته از آثار شاه نعمت الله ولی که به زیور طبع آراسته شدهاند، تعداد قابلملاحظهای دارند؛ آثاری نظیر رسالههای شاه نعمت الله ولی، شرح اخلاص، فیوضات، برزخیه، معرفت نفس، مهدیه، مکاشفه و ... این آرامگاه که امروزه مساحتی در حدود ۳۵۰۰۰ متر مربع دارد از ابنیه تاریخی مربوط به دوره صفوی است. ساختمان اولیه این بنا اتاقی چهارگوش و مسقف به تاق گنبدی بود که در سال ۸۴۰ هجری قمری بنا شد. بهمرور زمان قسمتهای دیگر به اتاق اولیه افزوده شدند که بیشتر آنها مربوط به دوران شاه عباس و ناصرالدین شاه قاجار هستند و بخش اعظم توسعه مجموعه در زمان قاجار صورت گرفت. از دیگر بخشهای این آرامگاه موزه شاه نعمت الله ولی و فروشگاه کتاب است. در قسمت شمالی دالان ورودی، کتابفروشی و در بخش زیرین این دالان موزه قرار دارد. در این موزه اشیای باارزشی نگهداری میشود که غالب آنها با فرهنگ تصوف مرتبط هستند. برخی از آثار موزه شامل کشکولهای آراسته به خط و نقش، تبرزینهای تراشیده شده، پتهشالهای سوزندوزی شده بوده و شمشیرهای مرصع با جلد چرمی، سپرهایی از پوست کرگدن و فولاد، کتابهای خطی با چاپهای سنگی، ظروف چینی و بلوراز دیگر قطعات این گنجینه هستند.
