منابع طبیعی در نیمروز
شما هم کسبوکارتون رو در بهترینو ثبت کنید
بدون نظر
ایران، استان سیستان و بلوچستان، زابل، میدان یعقوب لیث صفاری، نرسیده به پایانه مسافربری
15.
فرودگاه زابل
بدون نظر
فرودگاهی کوچک با تعداد کارمندان بسیار کم. البته با توجه به شرایط شهر زابل، فرودگاهی مناسب است. دارای مغازه خرید صنایع دستی، پارکینگ و پروازهایی به تهران و مشهد. فرودگاه شهدای زابل یه فرودگاه مدرن و نوساز با قابلیت پذیرش فرود هواپیماهای پهن پیکر و سنگینه، و در ضمن تنها مرکز فرودگاهی تو شمال استان سیستان و بلوچستانه این فرودگاه مجهز به سالنهای ترمینال مسافرتیه و هرچند بالا بودن نرخ بلیط هواپیما باعث کم شدن مسافرای خطوط هوایی شده ولی ارائه خدمات بهتر و بیشتر باعث برگشتن مسافرا میشه
بدون نظر
با سلام . قلعه رستم یکی از زیباترین آثار تاریخی استان سیستان میباشد که در مسیر را ه زابل به زاهدان .نزدیک به شهر سوخته میباشد .و جایگاهی از زمان قدیم میباشد که جای باستانی خیلی زیبا میباشد .خوشحال هستم که سیستانی هستم .و از هموطنان عزیز خواهش میکنم به استان سیستان و بلوچستان. سری بزنند .و از آثار تاریخی استان لذت ببرند .تمام ایران سرای من است .پدر زمان قدیم در این استان رستمی بود که کشور ایران را از دست دشمنان نجات میداد .ومن امروز 8فروردین 1405 افتخار پیدا کردم .به قلعه تاریخی بروم در استان سیستان و بلوچستان آثار تاریخی زیادی هست .مانند کوه اوشیدا که مورخان میگوین زادگاه زرتشت پاک سرشت بوده .که مردم سیستان به آن کوه خواجه میگویند .وسهر سوخته واثار دیگر .وچند تا عکس از قلعه رستم میگذارم اینشالله پسند دوستان شود .
20.
قلعه سه کوهه
بدون نظر
قلعه از سه بخش ارگ جنوبی، ارگ میدانی (میدان مرکزی) و ارگ شمالی تشکیل شده است. ارگ شمالی محل استراحت حاکم و همراهان او بوده است و نسبت به ارگ جنوبی مساحت کمتری دارد. ارگ جنوبی اما محلی مخصوص برای حاکم بوده که میتوان آن را یک قصر کوچک دانست. ارگ میدانی هم محل استراحت خدمتکاران و سربازان بوده و از اتاقهای پرتعدادی تشکیل شده است. ارگ میدانی در میان ارگ شمالی و جنوبی واقع شده است. معماری قلعه سه کوهه از نوع معماری سیستان است و میتوان آن را نمادی از معماری سیستان دانست. قلعه سه کوهه جزء آخرین بناهایی است که با این سبک معماری ساخته شدهاند. این قلعه در فاصله ۳۰ کیلومتری زابل و در مسیر زابل به زاهدان واقع شده است و در سال ۱۳۸۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.